«مادر جانشین» عهد کرد که از پسر دوقلوی بیمار رها شده نگه داری کند

ترجمه: سیمین رادمنش
 منبع: سی ان ان

«گمی» یکی از دوقلوهایی است که سندرم داون دارد و در ماه دسامبر سال گذشته از «مادر جانشین» تایلندی فقیری که آن ها را برای یک زوج استرالیایی در رحم اش حمل می کرد، به دنیا آمد. اما روزی که زمان بردن بچه ها به خانه شد، زوج استرالیایی فقط یکی از بچه ها یعنی دختر سالم را با خود بردند و پسر بیمار را در تایلند گذاشتند تا .مادری فاقد امکانات از یک کودک با نیازهای ویژه مراقبت کند. سرگذشت گمی، دنیای تیره و مبهم «اجاره رحم» در تایلند را به خود جلب کرده است.

unnamed

نامش «گمی» است. فقط  هفت ماه دارد و توجه دنیای تیره و مبهم «اجاره رحم» در تایلند- به عنوان کشوری با رهبری نظامی که این تجارت  را سرکوب می کند- را به خود جلب کرده است. «گمی»، یکی از دوقلوهایی است که سندرم داون دارد و  در ماه دسامبر سال گذشته از «مادر جانشین» تایلندی فقیری که آن ها را برای یک زوج استرالیایی در رحم اش حمل می کرد، به دنیا آمد.

اما روزی که زمان بردن بچه ها به خانه شد، زوج استرالیایی فقط یکی از بچه ها یعنی دختر سالم را با خود بردند و  پسر بیمار را در تایلند گذاشتند تا  مادری فاقد امکانات از یک کودک با نیازهای ویژه مراقبت کند. مادر تایلندی به شبکه «فایر فاکس» گفت که آن زوج به او گفته اند برای نگهداری از دوقلوها «بیش از اندازه پیر» هستند.

هرچند رسانه های  استرالیا گزارش دادند که پدر دوقلوها ادعا کرده است دکترها فقط  در مورد نوزادِ دختر با این زوج صحبت کرده بودند اما «پتارمون» به «سی ان ان» می گوید: « وقتی  نوزاد دختر از بیمارستان مرخص شد، مادرِ بچه از من پرسید که آیا من قادر به بزرگ کردن نوزاد پسر هستم یا نه. چطور می توانند بگویند از این موضوع بی اطلاع بوده اند؟ متوجه نمی شوم، به نظر می آید که آن ها دروغ می گویند.» او می گوید: «آن ها هیچ علاقه ای به بردن نوزاد پسر نشان ندادند. هیچ نگاهی به پسر نکردند. حتا برای او شیر نیاوردند. پسرک کنار تخت دختر خوابیده بود، پوشک‌ها تمام شده بودد، آن ها حتا یک دانه [پوشک]هم برای او نخریدند.»

گفتند از دست پسرک خلاص شوم

«پتارمون» از بیمارستانی تایلندی که «گمی» کوچک تحت درمان  ذات الریه بود با «سی ان ان» مصاحبه کرد. او فقط  21 سال دارد، صاحب دو فرزند شش و سه ساله است و در یک غرفه مواد غذایی، تنقلات  می فروشد. او می گوید: « زمانی  به من گفته شد نوزاد سندروم داون دارد که هفت ماهه باردار بودم. به من گفتند که از دست این کودک خلاص شوم،  راه هایی برای نجات کودکِ دیگر وجود دارد. من حاضر به این کار نشدم زیرا این کار گناه است.»

پتارمون می گوید که فقط 3 بار با پدر و مادر قانونی ملاقات کرده است و مدعی است آژانسی که مسئول تماس آنهاست، تمام مبلغ 300،000 بات (9،300 دلار) را به او پرداخت نکرده است.

این مسئله در حال حاضر موضوعیت ندارد. یک کمپین آنلاین برای نگهداری نوزاد پسر مشغول راه اندازی شده و  موفق  شده در 12 روز،  215،000 دلار جمع آوری کند. «گمی»علاوه بر سندروم داون – یک نقص ژنتیکی که باعث اختلال در رشد و توانایی های فکری می شود –  مبتلا به عارضه ای قلبی است که ممکن است نیاز به عمل جراحی داشته باشد.

پتارمون می گوید: «من خیلی خوشحالم، چون ما وضع مالی خوبی نداریم و قادر به  پرداخت تمام هزینه های درمانی کودک نیستیم.»

در حال حاضر فعالیت برای جمع آوری پول به «دستانی از آن سوی آب‌ها» ،یک موسسه خیریه استرالیایی که با بچه های بی سرپرست و نیازمند در تایلند کار می کند، رسیده است. «پیتر بینز»، بنیانگذار این موسسه  خیریه، به خبرگزاری «سی ان ان» می گوید: « مبلغ اولیه برای هزینه های پیش بینی شده به علاوه عمل قلب بود. کاری که الان ما قادر به انجام آن هستیم برنامه ریزی برای نیازهای بلند مدت تر است، گذراندن دوران تحصیل تا آخر.»

خطرات رفتن به خارج از کشور

«سام اورینگهام» از چالش های ضرورتِ خروج از کشور برای یک کودک با نیازهای بسیار خاص اطلاع دارد. او و شریک زندگی اش پیش از تولد کودکان دختر در سال 2011، سال های زیادی را صرف سازمان دهی به سیستم اجاره‌ رحم در هند کرده اند . او می گوید: « به سختی می توان ادعای پدر و مادر کودک در مورد اطلاع نداشتن از نوزاد پسر را  باور کرد» او می گوید:« بیشتر، یا تقریبا تمام پدر و مادرهای قانونی با نگرانی در انتظار اسکن های به روز شده  هر ماه از طرف مادر حامل ،که نشان دهنده  میزان رشد جنین است، هستند. آژانس ما، هرماه اسکن ها را به صورت منظم  برای آن ها ارسال می کند، هیچ دلیلی برای این که سازمان در این مورد غفلت و تاخیری مرتکب شود، وجود ندارد.»

اورینگهام، مدیر بخش خانواده از طریق رحم اجاره ای است، سازمانی که  پدر و مادرهای آینده را در مورد فرایند این مسئله راهنمایی می‌کند و به آنها آگاهی می‌دهد.

او می گوید:«این اتفاق در اکثر موارد باعث شادی و رضایت هر دو خانواده می شود. اما نیاز ِ به نظارت و سازمان‌دهی – به ویژه در تایلند – مشهود است، و ما از این موضوع  که دولت تایلند گفته است که  سختگیری هایی را لحاظ خواهند کرد، استقبال می کنیم.»

پدر و مادرهای نگران

در حالی که ماجرای  «گمی» موجب غلیان احساس همدردی نسبت به پسر و مادرش – و خشم نسبت به والدین زعمی– شده است، اما از سوی دیگر باعث افزایش ترس و نگرانی ده ها زوج دیگر شده است که در انتظار فرزند خود هستند. در 22 ژوئیه مقامات تایلندی اعلام کردند که محدودیت در  تجارت رحم های اجاره ای را بیشتر کرده اند.

اورینگهام می گوید: «در چند روز گذشته، مقامات تایلندی جلوی خروج تعدادی از نوزادان را که  از طریق رحم جایگزین به دنیا آمده اند، را از کشور گرفته اند. یک نگرانی بزرگ در مورد این مساله وجود دارد. تنها در استرالیا ما 89 تا 90 خانواده داریم که زنان باردار ِ فرزندانشان در تایلند هستند و این خانواده ها نگران دسترسی به  فرزندان شان  هستند.» او گمی گوید:«: «ما به دنبال شفاف سازی دولت تایلند در اسرع وقت در مورد عبور امن نوزادان هستیم.»

گرچه مورد «گمی»،  واسطه ای برای سرکوب نبوده است، « خانواده از طریق رحم اجاره ای» می گوید که رها کردن کودکان معلول توسط خارجی ها یکی از عوامل مشخص شده توسط مقامات تایلندی بود.

نه برای اولین بار

«یچائلا استوکی بریدج»،  محقق  دانشگاه «مکواری» که در حال جمع آوری گزارش و روایاتی در مورد تجارب مردم با مسئله ی رحم اجاره ای در خارج از کشور است، می گوید:« من از بطن جامعه  رحم جایگزین شنیده ام که این موضوع پیشتر هم اتفاق افتاده است.» او می گوید:«« هرگاه که ما شاهد موردی شبیه به این هستیم این مسئله باعث پررنگ تر شدن این واقعیت می شود که  نیاز به وضع قوانین بین المللی در مورد تجارت رحم یگزین داریم.

« اگر مشاوره های  بیشتری صورت می گرفت ، و پیش از هر چیز پدر و مادر قانونی و حامل دوران بارداری، می توانستند با هم گفتگو کنند، در چنین  شرایطی این حرف و سخن‌ها بالا نمی گرفت— این واقعا پیامد و عاقبت غم انگیزی است.

 

پی نوشت: ناباروری، مشکل بسیاری از زوجهای خواهان فرزند است و پزشکان در كشورهاي مختلف در تلاش براي درمان آن هستند. بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت در حال حاضر بیش از 80 میلیون زوج نابارور در جهان وجود دارد که به نوعی نیازمند استفاده از روش های نوین کمک باروری می باشند. یکی از جدید ترین متد ها در این زمینه استفاده از رحم اجاره ای(Surrogacy) می باشد روش هاي مختلف درمان ناباروري توانسته بسياري را صاحب فرزند يا اميدوار به آينده در انتظار نگه دارد.

تعریفی که می توان برای رحم اجاره ای ارائه داد عبارت است از: «قراردادی که به موجب آن یک زن(مادر جانشین) در مقابل یک زوج ازدواج کرده (والدین حکمی) موافقت می کند که جنینی را برای انها حمل کرده ، بچه را به دنیا اورد  به مجرد تولد به زوج واگذار کند  و آنها  بچه را مثل فرزند خودشان بزرگ کنند.» دلایلی که منجر به استفاده از این روش می شود عموما شامل:  نداشتن رحم در جود رحم در زن ، چه این نقص مادرزادی بوده و چه ثانویه و به دلیل بیماری باشد،ابتلای زن به بیماری هایی  از قبیل سرطان یا بیماری های قلبی که بارداری زن را با خطر مواجه می سازد، ابتلای زوج به سقط های مکررکه منجر به ناباروری و توقف خود به خودی حاملگی می شود، عدم موفقیت در تکرار درمان ناباروری به روش لقاح خارج رحمی. در این حالت به دلایل ناشناخته رحم توانایی  باروری یا حفظ و نگهداری جنین را تا پایان دوران حاملگی نخواهد داشت.

در ایران، بیش از 10 سال است که اجاره رحم  رواج پیدا کرده است. قانون اهدای جنین یا اهدای گامت به زن و شوهر در 29 تیرماه سال 1382 در مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در هشتم مرداد 1383 به تایید شورای نگهبان رسید. بر این اساس مجوز پرورش كودك حاصل از سلول مادر و پدر شرعی در رحم فرد دیگری در قبال دریافت اجرت صادر شد. اما قانون اهدای جنین یا همان رحم جایگزین، بخشی از این مشكلات را رفع كرده وبه زوج‌هایی كه بنا به دلیل مختلف قادر به پرورش فرزند در رحم خود نیست، اجازه داده فرزند خود را در رحم اجاره‌ای تحت شرایط خاصی پرورش دهد.